抒情詩全体 ↗

1. 1 ز فرزین بند آن رخ من چه شهماتم چه شهماتم·مکن ای شه مکافاتم مکن ای شه مکافاتم
2. 2 دلم پر گشت از مهری که بر چشمت از او مهری·اگر در پیش محرابم وگر کنج خراباتم
3. 3 به لخت این دل پاره مگر رحمت شد آواره·مرا فریاد رس آخر که در دریای آفاتم
4. 4 چو شاه خوش خرام آمد جز او بر من حرام آمد·چه بی‌برگم ز هجرانش اگر در باغ و جناتم
5. 5 مرا رخسار او باید چه سود از ماه و پروینم·چو شام زلف او خواهم چه سود از شام و شاماتم
6. 6 چو از دستش خورم باده منم آزاد و آزاده·چو پیش او زمین بوسم به بالای سماواتم
7. 7 سعادت‌ها که من دارم ز شمس الدین تبریزی·سعادت‌ها سجود آرد به پیش این سعاداتم