抒情詩全体 ↗

1. 1 اگر سرمست اگر مخمور باشم·مهل کز مجلس تو دور باشم
2. 2 رخم از قبلهٔ جان نور گیرد·چو با یاد تو اندر گور باشم
3. 3 قرارم کی بود خود در تک گور·چو بر دمگاه نفخ صور باشم
4. 4 صد افسنتین و دارو‌های نافع·توی جان را چو من رنجور باشم
5. 5 شوم شیرین ز لطف گوهر تو·اگر چون بحر تلخ و شور باشم
6. 6 اگر غم همچو شب عالم بگیرد·برآ ای صبح تا منصور باشم
7. 7 توی روز و منم استارهٔ روز·عجب نبود اگر مشهور باشم
8. 8 به من شاد‌ند جمله روزجویان·چو پیش آهنگ چون تو نور باشم
9. 9 مرا مخمور می‌داری نه از بخل·ولی تا ساکن و مستور باشم
10. 10 بدان مستور می‌داری چو حوتم·که تا از عقربت مهجور باشم
11. 11 چه غم دارم ز نیش عقرب ای ماه·چو غرق شهد چون زنبور باشم
12. 12 خمش کردم ولیکن عشق خواهد·که پیش زخمه‌اش تنبور باشم