抒情詩全体 ↗

1. 1 دو هزار عهد کردم که سر جنون نخارم·ز تو درشکست عهدم ز تو باد شد قرارم
2. 2 ز ره زیاده‌جویی به طریق خیره‌رویی·بروم که کدخدایم غله بدروم بکارم
3. 3 همه حل و عقد عالم چو به دست غیب آمد·من بوالفضول معجب تو بگو که بر چه کارم
4. 4 چو قضا به سخره خواهد که ز سبلتی بخندد·سگ لنگ را بگوید که برس بدان شکارم
5. 5 چو بر اوش رحم آید خبرش کند که بنشین·بهل اختیار خود را تو به پیش اختیارم
6. 6 اگرت شکار باید ز منت شکار خوشتر·همه صیدهای جان را به نثار بر تو بارم
7. 7 نه ز دام من ملالی نه ز جام من وبالی·نه نظیر من جمالی چه غریب و ندره یارم
8. 8 خمش ار دگر بگویم ز مقالت خوش او·بپرد کبوتر دل سوی اولین مطارم
9. 9 تبریز و شمس دین شد سبب فروغ اختر·رخ شمس از او منور به فراز سبز طارم