シャムセ・タブリーズ詩集 抒情詩 1717 対句 2 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۱۷۱۷

  1. ای تو امان جهان ای تو جهان را چو جان ای شده خندان دهان از کرمت دم به دم

G1717:2

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 لولیکان تویم در بگشا ای صنم·لولیکان را دمی بار ده ای محتشم
  2. 2 ای تو امان جهان ای تو جهان را چو جان·ای شده خندان دهان از کرمت دم به دم
  3. 3 امن دو عالم توی گوهر آدم توی·هین که رسید از حبش بر سر کوی حشم
  4. 4 چون برسد کوس تو کمتر جاسوس تو·گردد هر لولیی صاحب طبل و علم
  5. 5 رایت نصرت فرست لشکر عشرت فرست·تا که ز شادی ما جان نبرد هیچ غم
  6. 6 تیغ عرب برکنیم بر سر ترکان زنیم·چون لطفت برکشد بر خط لولی رقم
  7. 7 خوف مهل در میان بانگ بزن کالامان·عشرت با خوف جان راست نیاید به هم
  8. 8 مهر برآور به جوش وز دل چنگ آن خروش·پر کن از عیش گوش پر کن از می شکم
  9. 9 تا سوی تبریز جان جانب شمس الزمان·آید صافی روان گوید ای من منم

ganjoor: sh1717 · public domain