抒情詩全体 ↗

1. 1 اینجا کسی‌ست پنهان خود را مگیر تنها·بس تیز گوش دارد مگشا به بد زبان را
2. 2 بر چشمهٔ ضمیر‌ت کرد آن پری وثاقی·هر صورت خیالت از وی شده‌ست پیدا
3. 3 هر جا که چشمه باشد‌، باشد مقام پریان·با‌احتیاط باید بودن تو را در آنجا
4. 4 این پنج چشمهٔ حس تا بر تنت روان است·ز اشراق آن پری دان گه بسته گاه مجری
5. 5 وان پنج حس باطن چون وهم و چون تصور·هم پنج چشمه می‌دان پویان به سوی مرعی
6. 6 هر چشمه را دو مشرف پنجاه میرابند·صورت به تو نمایند اندر زمان اجلا
7. 7 زخمت رسد ز پریان گر باادب نباشی·کاین گونه شهره پریان تندند و بی‌محابا
8. 8 تقدیر می‌فریبد تدبیر را که برجه·مکر‌ش گلیم بُرده از صد هزار چون ما
9. 9 مرغان در قفس بین در شست ماهیان بین·دل‌های نوحه‌گر بین زان مکرساز دانا
10. 10 دزدیده چشم مگشا بر هر بت از خیانت·تا نفکند ز چشمت آن شهریار بینا
11. 11 مانده‌ست چند بیتی این چشمه گشت غایر·برجوشد آن ز چشمه‌، چون برجهیم فردا