抒情詩全体 ↗

1. 1 هست عاقل هر زمانی در غم پیدا شدن·هست عاشق هر زمانی بیخود و شیدا شدن
2. 2 عاقلان از غرقه گشتن بر گریز و بر حذر·عاشقان را کار و پیشه غرقه دریا شدن
3. 3 عاقلان را راحت از راحت رسانیدن بود·عاشقان را ننگ باشد بند راحت‌ها شدن
4. 4 عاشق اندر حلقه باشد از همه تن‌ها چنانک·زیت را و آب را در یک محل تنها شدن
5. 5 و آنک باشد در نصیحت دادن عشاق عشق·نیست او را حاصلی جز سخره سودا شدن
6. 6 عشق بوی مشک دارد زان سبب رسوا بود·مشک را کی چاره باشد از چنین رسوا شدن
7. 7 عشق باشد چون درخت و عاشقان سایه درخت·سایه گرچه دور افتد بایدش آن جا شدن
8. 8 بر مقام عقل باید پیر گشتن طفل را·در مقام عشق بینی پیر را برنا شدن
9. 9 شمس تبریزی به عشقت هر کی او پستی گزید·همچو عشق تو بود در رفعت و بالا شدن