抒情詩全体 ↗

1. 1 جانا بیار باده و بختم تمام کن·عیش مرا خجسته چو دارالسلام کن
2. 2 زهره کمین کنیزک بزم و شراب توست·دفع کسوف دل کن و مه را غلام کن
3. 3 همچون مسیح مایده از آسمان بیار·از نان و شوربا بشری را فطام کن
4. 4 مشتی فسرده را به دم گرم بشکفان·مشتی گدای را شه بااحتشام کن
5. 5 این روی پرگره را خندان و شاد کن·این عمر منقطع را عمری مدام کن
6. 6 ای شوق هر دماغ سر عاشقان بخار·وی ذوق هر مقام بر ما مقام کن
7. 7 آن خانه را که جام نباشد چو نیست نور·ما خانه ساختیم تو تدبیر جام کن
8. 8 ما را وظیفه‌هاست ز لطف تو صد هزار·درمانده گشت دل که چه گوید کدام کن
9. 9 خاموش کن که دوست مجیب است بی‌سوال·نظاره کرم کن و ترک کلام کن