抒情詩全体 ↗

1. 1 چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این·بلی ولیک بده اولا شراب گزین
2. 2 بده به خمس مبارک مرا ششم جامی·بگو بگیر و درآشام خمس با خمسین
3. 3 غزال خویش به من ده غزل ز من بستان·نمای چهره شعریت و شعر تازه ببین
4. 4 خمار شعر نگویم خمار من بشکن·بدان میی که نگنجد در آسمان و زمین
5. 5 ستیزه روی مرا لطف و دلبری تو کرد·وگر نه سخت ادبناک بودم و مسکین
6. 6 هزارساله ادب را به یک قدح ببری·خمار عشق تو نگذاشت دیده شرمین
7. 7 ز سایه تو جهان پر ز لیلی و مجنون·هزار ویسه بسازد هزار گون رامین
8. 8 وگر نه سایه نمودی جمال وحدت تو·در این جهان نه قران هست آمدی نه قرین
9. 9 تو آفتابی و جز تو چو سایه تابع توست·گهی رود به شمال و گهی دود به یمین
10. 10 گهی محیط جهان و گهی به کل فانی·به دست توست مسخر چو مهره تکوین
11. 11 جمال و حسن تو ساکن چو عشق ما پیچان·جبین هجر تو بی‌چین چو سفره ما پرچین
12. 12 سکون حسن عجبتر که بی‌قراری ما·و باز از این دو عجبتر چو سر کنی ز کمین