抒情詩全体 ↗

1. 1 در این رقص و در این های و در این هو·میان ماست گردان میر مه رو
2. 2 اگر چه روی می‌دزدد ز مردم·کجا پنهان شود آن روی نیکو
3. 3 چو چشمت بست آن جادوی استاد·درآ در آب جو و آب می‌جو
4. 4 تو گویی کو و کو او نیز سر را·به هر سو می‌کند یعنی که کو کو
5. 5 ز کوی عشق می‌آید ندایی·رها کن کو و کو دررو در این کو
6. 6 برو دامان خاقان گیر محکم·چو او باشد چه اندیشی ز باجو
7. 7 برو پهلوی قصرش خانه‌ای گیر·که تا ایمن شوی از درد پهلو
8. 8 گریزان درد و دارو در پی تو·زهی لطف و زهی احسان و دارو
9. 9 سیه کاری و تلخی را رها کن·بر ما زو بیا غلطان چو مازو
10. 10 از او یابد طرب هم مست و هم می·از او گیرد نمک هم رو و هم خو
11. 11 از او اندیش و گفتن را رها کن·لطیف اندیش باشد مرد کم گو