抒情詩全体 ↗

1. 1 مرا تو گوش گرفتی همی‌کشی به کجا·بگو که در دل تو چیست چیست عزم تو را
2. 2 چه دیگ پخته‌ای از بهر من عزیزا دوش·خدای داند تا چیست عشق را سودا
3. 3 چو گوش چرخ و زمین و ستاره در کف توست·کجا روند همان جا که گفته‌ای که بیا
4. 4 مرا دو گوش گرفتی و جمله را یک گوش·که می‌زنم ز بن هر دو گوش طال بقا
5. 5 غلام پیر شود خواجه‌اش کند آزاد·چو پیر گشتم از آغاز بنده کرد مرا
6. 6 نه کودکان به قیامت سپیدمو خیزند·قیامت تو سیه موی کرد پیران را
7. 7 چو مرده زنده کنی پیر را جوان سازی·خموش کردم و مشغول می‌شوم به دعا