シャムセ・タブリーズ詩集 抒情詩 2390 対句 5 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۲۳۹۰

  1. تا چند کاسه لیسی این کوزه بر زمین زن برگیر کاه گل را از روی خنب باده

G2390:5

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 آن آتشی که داری در عشق صاف و ساده·فردا از او ببینی صد حور رو گشاده
  2. 2 بنگر به شهوت خود ساده‌ست و صاف بی‌رنگ·یک عالمی صنم بین از ساده ای بزاده
  3. 3 زنبور شهد جانت هر چند ناپدید است·شش خانه‌های او بین از شهد پر نهاده
  4. 4 اندازه تن تو خود سه گز است و کمتر·در خان خود تو بنگر از نه فلک زیاده
  5. 5 تا چند کاسه لیسی این کوزه بر زمین زن·برگیر کاه گل را از روی خنب باده
  6. 6 سجاده آتشین کن تا سجده صاف گردد·آتش رخی برآید از زیر این سجاده
  7. 7 آید سوارگشته بر عشق شمس تبریز·اندر رکاب آن شه خورشید و مه پیاده

ganjoor: sh2390 · public domain