抒情詩全体 ↗

1. 1 من پای همی‌کوبم ای جان و جهان دستی·ای جان و جهان برجه از بهر دل مستی
2. 2 ای مست مکن محشر بازآی ز شور و شر·آن دست بر آن دل نه ای کاش دلی هستی
3. 3 ترک دل و جان کردم تا بی‌دل و جان گردم·یک دل چه محل دارد صد دلکده بایستی
4. 4 بنگر به درخت ای جان در رقص و سراندازی·اشکوفه چرا کردی گر باده نخوردستی
5. 5 آن باد بهاری بین آمیزش و یاری بین·گر نی همه لطفستی با خاک نپیوستی
6. 6 از یار مکن افغان بی‌جور نیامد عشق·گر نی ره عشق این است او کی دل ما خستی
7. 7 صد لطف و عطا دارد صد مهر و وفا دارد·گر غیرت بگذارد دل بر دل ما بستی
8. 8 با جمله جفاکاری پشتی کند و یاری·گر پشتی او نبود پشت همه بشکستی
9. 9 دامی که در او عنقا بی‌پر شود و بی‌پا·بی‌رحمت او صعوه زین دام کجا جستی
10. 10 خامش کن و ساکن شو ای باد سخن گرچه·در جنبش باد دل صد مروحه بایستی
11. 11 شمس الحق تبریزی ماییم و شب وحشت·گر شمس نبودی شب از خویش کجا رستی