抒情詩全体 ↗

1. 1 آورد طبیب جان یک طبله ره آوردی·گر پیر خرف باشی تو خوب و جوان گردی
2. 2 تن را بدهد هستی جان را بدهد مستی·از دل ببرد سستی وز رخ ببرد زردی
3. 3 آن طبله عیسی بد میراث طبیبان شد·تریاق در او یابی گر زهر اجل خوردی
4. 4 ای طالب آن طبله روی آر بدین قبله·چون روی بدو آری مه روی جهان گردی
5. 5 حبی ست در او پنهان کان ناید در دندان·نی تری و نی خشکی نی گرمی و نی سردی
6. 6 زان حب کم از حبه آیی بر آن قبه·کان مسکن عیسی شد و آن حبه بدان خردی
7. 7 شد محرز و شد محرز از داد تو هر عاجز·لاغر نشود هرگز آن را که تو پروردی
8. 8 گفتم به طبیب جان امروز هزاران سان·صدق قدمی باشد چون تو قدم افشردی
9. 9 از جا نبرد چیزی آن را که تو جا دادی·غم نسترد آن دل را کو را ز غم استردی
10. 10 خامش کن و دم درکش چون تجربه افتادت·ترک گروان برگو تو زان گروان فردی