抒情詩全体 ↗

1. 1 آمد مه ما مستی دستی فلکا دستی·من نیست شدم باری در هست یکی هستی
2. 2 از یک قدح و صد دل، او مست نمی‌گردد·گر باده اثر کردی در دل تن از او رستی
3. 3 بار دگر آوردی زان می که سحر خوردی·پر می‌دهیم گر نی این شیشه بنشکستی
4. 4 بر جام من از مستی سنگی زدی اشکستی·از جز تو گر اشکستی بودی که نپیوستی
5. 5 زین باده چشید آدم کز خویش برون آمد·گر مرده از این خوردی از گور برون جستی
6. 6 گر سیر نه ای از سر هین خوار و زبون منگر·در ماه که از بالا  آید به چه پستی
7. 7 ای برده نمازم را از وقت چه بی‌باکی·گر رشک نبردی دل تن عشق پرستستی
8. 8 آن مست در آن مستی گر آمدی اندر صف·هم قبله از او گشتی هم کعبه رخش خستی