抒情詩全体 ↗

1. 1 ای باغ همی‌دانی کز باد کی رقصانی·آبستن میوه ستی سرمست گلستانی
2. 2 این روح چرا داری گر ز آنک تو این جسمی·وین نقش چرا بندی گر ز آنک همه جانی
3. 3 جان پیشکشت چه بود خرما به سوی بصره·وز گوهر چون گویم چون غیرت عمانی
4. 4 عقلا ز قیاس خود زین رو تو زنخ می‌زن·زان رو تو کجا دانی چون مست زنخدانی
5. 5 دشوار بود با کر طنبور نوازیدن·یا بر سر صفرایی رسم شکرافشانی
6. 6 می وام کند ایمان صد دیده به دیدارش·تا مست شود ایمان زان باده یزدانی
7. 7 در پای دل افتم من هر روز همی‌گویم·راز تو شود پنهان گر راز تو نجهانی
8. 8 کان مهره شش گوشه هم لایق آن نطع است·کی گنجد در طاسی شش گوشه انسانی
9. 9 شمس الحق تبریزی من باز چرا گردم·هر لحظه به دست تو گر ز آنک نه سلطانی