抒情詩全体 ↗

1. 1 مرا در خنده می‌آرد بهاری·مرا سرگشته می‌دارد خماری
2. 2 مرا در چرخ آورده‌ست ماهی·مرا بی‌یار گردانید یاری
3. 3 چو تاری گشتم از آواز چنگی·نوایش فاش و پیدا نیست تاری
4. 4 جهانی چون غباری او برانگیخت·که پنهان شد چو بادی در غباری
5. 5 حیاتی چون شرار آن شه برافروخت·که پنهان شد چو سوزی در شراری
6. 6 جمال گلستان آن کس برآراست·که پنهان شد چو گل در جان خاری
7. 7 دلم گوید که ساقی را تو می‌گو·که جانم مست آن باقی است باری
8. 8 دلم چون آینه خاموش گویاست·به دست بوالعجب آیینه داری
9. 9 کز او در آینه ساعت به ساعت·همی‌تابد عجب نقش و نگاری