抒情詩全体 ↗

1. 1 بده ای کف تو را قاعده لطف افزایی·کف دریا چه کند خواجه به جز دریایی
2. 2 چون تو خواهی که شکرخایی غلط اندازی·ز پی خشم رهی ساعد و کف می‌خایی
3. 3 صنما مغلطه بگذار و مگو تا فردا·چون توی پای علم نقد که را می‌پایی
4. 4 ترشم گفتی و پیش شکر بی‌حد تو·عسل و قند چه دارند به جز سرکایی
5. 5 گرچه من روترشم لیک خم سرکه نیم·ورچه هر جا بروم لیک نیم هرجایی
6. 6 گر تو خوبی و منم آینه روی خوشت·پیش رو دار مرا چونک جهان آرایی
7. 7 نی غلط گفتم سرمست بدم زفت زدم·کی بود آینه را با رخ تو گنجایی
8. 8 نو فسونی است مرا سخت عجب پیشتر آ·تا به گوش تو فروخوانم ای بینایی