抒情詩全体 ↗

1. 1 آه که دلم برد غمزه‌های نگاری·شیر شگرف آمد و ضعیف شکاری
2. 2 هیچ دلی چون نبود خالی از اندوه·درد و غم چون تو یار و دلبر باری
3. 3 از پی این عشق اشک‌هاست روانه·خوب شهی آمد و لطیف نثاری
4. 4 چشم پیاپی چو ابر آب فشاند·تا ننشیند بر آن نیاز غباری
5. 5 کان شکر آن لبست باد بقایش·تا که نماند حزین و غوره فشاری
6. 6 نک شب قدرست و بدر کرد عنایت·بر دل هر شب روی ستاره شماری
7. 7 بی مه او جان چو چرخ زیر و زبر بود·ماهی بی‌آب را کی دید قراری
8. 8 خود تو چو عقلی و این جهان همه چون تن·از تن بی‌عقل کی بیاید کاری
9. 9 خلعت نو پوش بر زمین و زمانه·خلعت گل یافت از جناب تو خاری
10. 10 گر نبدی خوی دوست روح فشانی·خود نبدی عاشقی و روح سپاری
11. 11 خرقه بده در قمارخانه عالم·خوب حریفی و سودناک قماری
12. 12 بهر کنارش همی کنار گشایم·هیچ کس آن بحر را ندید کناری
13. 13 تن بزنم تا بگوید آن مه خوش رو·آنک ز حلمش بیافت کوه وقاری