抒情詩全体 ↗

1. 1 رباب مشرب عشقست و مونس اصحاب·که ابر را عربان نام کرده‌اند رباب
2. 2 چنانک ابر سقای گل و گلستانست·رباب قوت ضمیرست و ساقی الباب
3. 3 در آتشی بدمی شعله‌ها برافروزد·بجز غبار نخیزد چو دردمی به تراب
4. 4 رباب دعوت بازست سوی شه بازآ·به طبل باز نیاید به سوی شاه غراب
5. 5 گشایش گره مشکلات عشاقست·چو مشکلیش نباشد چه درخورست جواب
6. 6 جواب مشکل حیوان گیاه آمد و کاه·که تخم شهوت او شد خمیرمایه خواب
7. 7 خر از کجا و دم عشق عیسوی ز کجا·که این گشاد ندادش مفتح الابواب
8. 8 که عشق خلعت جانست و طوق کرمنا·برای ملک وصال و برای رفع حجاب
9. 9 به بانگ او همه دل‌ها به یک مهم آیند·ندای رب برهاند ز تفرقه ارباب
10. 10 ز عشق کم گو با جسمیان که ایشان را·وظیفه خوف و رجا آمد از ثواب و عقاب