抒情詩全体 ↗

1. 1 بیایید بیایید که گلزار دمیده‌ست·بیایید بیایید که دلدار رسیده‌ست
2. 2 بیارید به یک بار همه جان و جهان را·به خورشید سپارید که خوش تیغ کشیده‌ست
3. 3 بر آن زشت بخندید که او ناز نماید·بر آن یار بگریید که از یار بریده‌ست
4. 4 همه شهر بشورید چو آوازه درافتاد·که دیوانه دگربار ز زنجیر رهیده‌ست
5. 5 چه روزست و چه روزست چنین روز قیامت·مگر نامه اعمال ز آفاق پریده‌ست
6. 6 بکوبید دهل‌ها و دگر هیچ مگویید·چه جای دل و عقلست که جان نیز رمیده‌ست