抒情詩全体 ↗

1. 1 بده یک جام ای پیر خرابات·مگو فردا که فی التأخیر آفات
2. 2 به جای باده درده خون فرعون·که آمد موسی جانم به میقات
3. 3 شراب ما ز خون خصم باشد·که شیران را ز صیادیست لذات
4. 4 چه پرخونست پوز و پنجه شیر·ز خون ما گرفتست این علامات
5. 5 نگیرم گور و نی هم خون انگور·که من از نفی مستم نی ز اثبات
6. 6 چو بازم گرد صید زنده گردم·نگردم همچو زاغان گرد اموات
7. 7 بیا ای زاغ و بازی شو به همت·مصفا شو ز زاغی پیش مصفات
8. 8 بیفشان وصف‌های باز را هم·مجردتر شو اندر خویش چون ذات
9. 9 نه خاکست این زمین طشتیست پرخون·ز خون عاشقان و زخم شهمات
10. 10 خروسا چند گویی صبح آمد·نماید صبح را خود نور مشکات