抒情詩全体 ↗

1. 1 سماع از بهر جانِ بی‌قرارست·سبک بَرجَه چه جای انتظارست‌؟
2. 2 مشین این جا تو با اندیشهٔ خویش·اگر مردی برو آن جا که یارست
3. 3 مگو «باشد که او ما را نخواهد»·که مرد تشنه را با این چه کارست‌؟‌
4. 4 که پروانه نیندیشد ز آتش·که جان عشق را اندیشه عارست
5. 5 چو مرد جنگ بانگ طبل بشنید·در آن ساعت هزار اندر هزارست
6. 6 شنیدی طبل برکش زود شمشیر·که جان تو غلاف ذوالفقارست
7. 7 بزن شمشیر و مُلک عشق بستان·که ملک عشق ملک پایدارست
8. 8 حسین کربلایی، آب بگذار·که آب امروز تیغ آبدارست