抒情詩全体 ↗

1. 1 مر عاشق را ز ره چه بیمست·چون همره عاشق آن قدیمست
2. 2 از رفتن جان چه خوف باشد·او را که خدای جان ندیمست
3. 3 اندر سفرست لیک چون مه·در طلعت خوب خود مقیمست
4. 4 کی منتظر نسیم باشد·آن کس که سبکتر از نسیمست
5. 5 عشق و عاشق یکی‌ست ای جان·تا ظن نبری که آن دو نیمست
6. 6 چون گشت درست عشق عاشق·هم منعم خویش و هم نعیمست
7. 7 او در طلب چنین درستی·در پیش سهیل چون ادیمست
8. 8 چون رفت در این طلب به دریا·دری‌ست اگر چه او یتیمست
9. 9 ای دیده کرم ز شمس تبریز·مر حاتم را مگو کریمست