抒情詩全体 ↗

1. 1 مطرب و نوحه‌گرِ عاشق و شوریده خوش است·نبوَد بسته بوَد رسته و روییده خوش است
2. 2 تَف و بویِ جگرِ سوخته و جوشش خون·گَردِ زیر و بمِ مطرب بَه چه پیچیده خوش است
3. 3 ز ابرِ پُر آبِ دو چشمش ز تصاریفِ فراق·بر شکوفه رخِ پژمرده بباریده خوش است
4. 4 بنگر جان و جهان ور نتوانی دیدن·این جهان در هوسش درهم و شوریده خوش است
5. 5 پیش دلبر بنهادن سرِ سرمست سزا است·سرِ او را کفِ معشوق بمالیده خوش است
6. 6 دیدنِ روی دلارام، عیان سلطانی است·هم خیالِ صنمِ نادره در دیده خوش است
7. 7 این سعادت ندهد دست همیشه اما·دیدنِ آن مهِ جان ناگه و دزدیده خوش است
8. 8 عشق اگر رخت تو را برد به غارت خوش باش·پیش آن یوسف زیبا کف ببریده خوش است
9. 9 بس کن ار چه که اراجیف بشیرِ وصل است·وصل همچون شُکرِ ناگه بشنیده خوش است