抒情詩全体 ↗

1. 1 گر دیو و پری حارس باتیغ و سپر باشد·چون حکم خدا آید آن زیر و زبر باشد
2. 2 بر هر چه امیدستت کی گیرد او دستت·بر شکل عصا آید وان مار دوسر باشد
3. 3 وان غصه که می‌گویی آن چاره نکردم دی·هر چاره که پنداری آن نیز غرر باشد
4. 4 خودکرده شمر آن را چه خیزد از آن سودا·اندر پی صد چون آن صد دام دگر باشد
5. 5 آن چاره همی‌کردم آن مات نمی‌آمد·آن چاره لنگت را آخر چه اثر باشد
6. 6 از مات تو قوتی کن یا قوت شو او را تو·تا او تو شوی تو او این حصن و مفر باشد