抒情詩全体 ↗

1. 1 تا نقش تو در سینه ما خانه نشین شد·هر جا که نشینیم چو فردوس برین شد
2. 2 آن فکر و خیالات چو یأجوج و چو مأجوج·هر یک چو رخ حوری و چون لعبت چین شد
3. 3 آن نقش که مرد و زن از او نوحه کنانند·گر بئس قرین بود کنون نعم قرین شد
4. 4 بالا همه باغ آمد و پستی همگی گنج·آخر تو چه چیزی که جهان از تو چنین شد
5. 5 زان روز که دیدیمش ما روزفزونیم·خاری که ورا جست گلستان یقین شد
6. 6 هر غوره ز خورشید شد انگور و شکر بست·وان سنگ سیه نیز از او لعل ثمین شد
7. 7 بسیار زمین‌ها که به تفصیل فلک شد·بسیار یسار از کف اقبال یمین شد
8. 8 گر ظلمت دل بود کنون روزن دل شد·ور رهزن دین بود کنون قدوه دین شد
9. 9 گر چاه بلا بود که بد محبس یوسف·از بهر برون آمدنش حبل متین شد
10. 10 هر جزو چو جندالله محکوم خداییست·بر بنده امان آمد و بر گبر کمین شد
11. 11 خاموش که گفتار تو ماننده نیلست·بر قبط چو خون آمد و بر سبط معین شد
12. 12 خاموش که گفتار تو انجیر رسیدست·اما نه همه مرغ هوا درخور تین شد