抒情詩全体 ↗

1. 1 دلی دارم که گرد غم نگردد·میی دارم که هرگز کم نگردد
2. 2 دلی دارم که خوی عشق دارد·که جز با عاشقان همدم نگردد
3. 3 خطی بستانم از میر سعادت·که دیگر غم در این عالم نگردد
4. 4 چو خاص و عام آب خضر نوشند·دگر کس سخره ماتم نگردد
5. 5 اگر فاسق بود زاهد کنندش·وگر زاهد بود بلعم نگردد
6. 6 چو یابد نردبان بر چرخ شادی·ز غم چون چرخ پشتش خم نگردد
7. 7 چو خرمشاه عشق از دل برون جست·که باشد که خوش و خرم نگردد
8. 8 ز سایه طره‌های درهم او·ز هر همسایه‌ای درهم نگردد
9. 9 بکن توبه ز گفتار ار چه توبه·از آن توبه شکن محکم نگردد