抒情詩全体 ↗

1. 1 دوش از بت من جهان چه می‌شد·وز ماه من آسمان چه می‌شد
2. 2 در پیش رخش چه رقص می‌کرد·وز آتش عشق جان چه می‌شد
3. 3 چشم از نظرش چه مست می‌گشت·وز قند لبش دهان چه می‌شد
4. 4 از تیر مژه چه صید می‌کرد·وان ابروی چون کمان چه می‌شد
5. 5 می‌شد که به لاله رنگ بخشد·ور نی سوی گلستان چه می‌شد
6. 6 آن لحظه به سبزه گل چه می‌گفت·وز نرگسش ارغوان چه می‌شد
7. 7 جز از پی نور بخش کردن·بر چرخ دوان دوان چه می‌شد
8. 8 گر زانک نه لطف بی‌کران داشت·آن ماه در این میان چه می‌شد
9. 9 بنمود ز لامکان جمالی·یا رب که از او مکان چه می‌شد
10. 10 بگشاد نقاب بی‌نشانی·وین عالم بانشان چه می‌شد
11. 11 شب رفت و بماند روز مطلق·وین عقل چو پاسبان چه می‌شد
12. 12 از دیده غیب شمس تبریز·این دیده غیب دان چه می‌شد