抒情詩全体 ↗

1. 1 چه باشد گر نگارینم بگیرد دست من فردا·ز روزن سر درآویزد چو قرص ماه خوش سیما
2. 2 درآید جان فزای من گشاید دست و پای من·که دستم بست و پایم هم کف هجران پابرجا
3. 3 بدو گویم به جان تو که بی‌تو ای حیات جان·نه شادم می‌کند عشرت نه مستم می‌کند صهبا
4. 4 وگر از ناز او گوید برو از من چه می‌خواهی·ز سودای تو می‌ترسم که پیوندد به من سودا
5. 5 برم تیغ و کفن پیشش چو قربانی نهم گردن·که از من دردسر داری مرا گردن بزن عمدا
6. 6 تو می‌دانی که من بی‌تو نخواهم زندگانی را·مرا مردن به از هجران به یزدان کاخرج الموتی
7. 7 مرا باور نمی‌آمد که از بنده تو برگردی·همی‌گفتم اراجیفست و بهتان گفته اعدا
8. 8 توی جان من و بی‌جان ندانم زیست من باری·توی چشم من و بی‌تو ندارم دیده بینا
9. 9 رها کن این سخن‌ها را بزن مطرب یکی پرده·رباب و دف به پیش آور اگر نبود تو را سرنا