抒情詩全体 ↗

1. 1 ذره ذره آفتاب عشق دردی خوار باد·مو به موی ما بدان سر جعفر طیار باد
2. 2 ذره‌ها بر آفتابت هر زمان بر می‌زنند·هر که این بر خورد از تو از تو برخوردار باد
3. 3 هر کجا یک تار مویت بر هوس سر می‌نهد·تار ما را پود باد و پود ما را تار باد
4. 4 در بیابان غم از دوری دارالملک وصل·چند غم‌بردار بودستم که غم بر دار باد
5. 5 خار مسکینی که هر دم طعنه گل می‌کشد·خواجه گلزار باد و از حسد گل زار باد
6. 6 گل پرستان چمن را دشمن مخفیست مار·این چمن بی‌مار باد و دشمنش بیمار باد
7. 7 چونک غمخواری نباشد سخت دشوارست غم·همنشین غمخوار باد و بعد از این غم خوار باد