抒情詩全体 ↗

1. 1 وای آن دل که بدو از تو نشانی نرسد·مرده آن تن که بدو مژده جانی نرسد
2. 2 سیه آن روز که بی‌نور جمالت گذرد·هیچ از مطبخ تو کاسه و خوانی نرسد
3. 3 وای آن دل که ز عشق تو در آتش نرود·همچو زر خرج شود هیچ به کانی نرسد
4. 4 سخن عشق چو بی‌درد بود بر ندهد·جز به گوش هوس و جز به زبانی نرسد
5. 5 مریم دل نشود حامل انوار مسیح·تا امانت ز نهانی به نهانی نرسد
6. 6 حس چو بیدار بود خواب نبیند هرگز·از جهان تا نرود دل به جهانی نرسد
7. 7 غفلت مرگ زد آن را که چنان خشک شدست·از غم آنک ورا تره به نانی نرسد
8. 8 این زمان جهد بکن تا ز زمان بازرهی·پیش از آن دم که زمانی به زمانی نرسد
9. 9 هر حیاتی که ز نان رست همان نان طلبد·آب حیوان به لب هر حیوانی نرسد
10. 10 تیره صبحی که مرا از تو سلامی نرسد·تلخ روزی که ز شهد تو بیانی نرسد