抒情詩全体 ↗

1. 1 سپیده دم بدمید و سپیده می‌ساید·که ویس روز رخ خویش را بیاراید
2. 2 غلام روز دلم کو به جای صد سالست·سپیده چهره دل را به کار می‌ناید
3. 3 سپیدی رخ این دل سپیدها بخشد·که طاس چرخ حواشیش را نپیماید
4. 4 سپیده را چو فروشست شب به آب سیاه·رخ عجوزه دنیا ببین چه را شاید
5. 5 بده عجوزه زراق را هزار طلاق·دم عجوزه جوانیت را بفرساید
6. 6 بران تو دیو ز خود پیش از آنک دیو شوی·وگر نه من خمشم عن قریب بنماید