抒情詩全体 ↗

1. 1 آتش افکند در جهان جمشید·از پس چار پرده چون خورشید
2. 2 خنک او را که شد برهنه ز بود·وای آن را که جست سایه بید
3. 3 دل سپیدست و عشق را رو سرخ·زان سپیدی که نیست سرخ و سپید
4. 4 عشق ایمن ولایتیست چنانک·ترس را نیست اندر او امید
5. 5 هر حیاتی که یک دمش عمرست·چون برآید ز عشق شد جاوید
6. 6 یک عروسیست بر فلک که مپرس·ور بپرسی بپرس از ناهید
7. 7 زین عروسی خبر نداشت کسی·آمدند انبیا به رسم نوید
8. 8 شمس تبریز خسرو عهدست·خسروان را هله به جان بخرید