읽기› 권 5› 숙명론자에게 답하고 선택의 자유와 명령 및 금지의 타당성을 증명하는 이야기. 숙명론자의 변명은 어떤 종교나 신념에서도 받아들여지지 않으며, 그가 저지른 행위에 대한 처벌로부터 벗어나게 해주지 않는다. 이블리스가 “당신이 나를 유혹했으므로(بما اغویتنی)”라고 말함으로써 구원받지 못한 것처럼 말이다. 그리고 작은 것은 큰 것을 가리킨다.› 대구 3093
M5:3093 — چونک گفتی کفر من خواست ویست / خواست خود را نیز هم میدان که هست
M5:3093
의미 · به زبانِ تو — 당신의 언어 · AI
اگر گناه و کفر خود را به خواست خدا نسبت میدهی، فراموش نکن که اراده و اختیار خود تو نیز در این کار نقش داشته و انکارناپذیر است.
این بیت در میانه بحثی دربارهی جبر و اختیار آمده است. مولانا روی سخنش با کسانی است که برای توجیه گناهان خود، همه چیز را به تقدیر و خواست خداوند حواله میدهند (جبریون). او استدلال میکند که این بهانه پذیرفته نیست.
مولانا میگوید: بسیار خب، فرض کنیم که کفر تو «خواست او» یعنی خداوند بوده است. اما حتی با پذیرش این حرف، نمیتوانی نقش «خواست خود» را نادیده بگیری. کفر، عملی است که از یک فاعل مختار سر میزند. اگر اراده و انتخاب تو در کار نباشد، اساساً «کفر تو» بیمعنا میشود و این یک تناقض آشکار است (چنانکه در بیت بعدی میگوید).
در نگاه مولانا، ارادهی الهی، ارادهی انسان را نفی نمیکند. خواست خداوند در طول خواست انسان قرار دارد، نه در عرض آن. یعنی خداوند اراده کرده است که انسان با اختیار خود انتخاب کند. بنابراین، نسبت دادن گناه به خدا، راهی برای فرار از مسئولیت فردی نیست. انسان با ارادهی خود راهی را برمیگزیند و باید پاسخگوی انتخابش باشد.
- خواست ویست
- خواستهی اوست، ارادهی اوست.
- نیز هم
- همچنین، نیز. (کاربرد «هم» برای تأکید است)
- میدان که هست
- آگاه باش که وجود دارد، بدان که هست.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.