Lezen› Daftar 1› Interpretatie van de uitspraak van Farid al-Din Attar (moge God zijn ziel heiligen): 'Jij bent een egoïst, o onachtzame, eet bloed in de aarde; want als de hartbezitter gif eet, zal het honing zijn'› Vers 1610
M1:1610 — زانک صحت یافت و از پرهیز رست / طالب مسکین میان تب درست
M1:1610
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
عارف کامل از محدودیت‌های دوران سلوک رها شده، زیرا به سلامت معنوی رسیده است؛ اما سالک مبتدی هنوز در تب بیماری (نفس) به سر می‌برد و باید پرهیز کند.
این بیت تفاوت میان دو مرحله از رشد معنوی را با استعارهٔ بیماری و سلامت بیان می‌کند. مولانا حال «صاحب‌دل» یا انسان کامل را به کسی تشبیه می‌کند که از بیماری بهبود یافته و دیگر نیازی به رژیم غذایی و پرهیزهای سخت ندارد. او به «صحت» معنوی رسیده و از محدودیت‌ها «رَسته» است. به همین دلیل، همان‌طور که در بیت قبل گفته شد، حتی «زهر» برای او زیانی ندارد، چون قدرت درونی او آن را به پادزهر تبدیل می‌کند.
در مقابل، «طالب مسکین» یا سالک مبتدی قرار دارد. او هنوز در «میان تب» است؛ یعنی درگیر مبارزه با نفس و بیماری‌های روحی است. چنین شخصی باید به‌شدت مراقب و پرهیزکار باشد، زیرا هنوز آسیب‌پذیر است. همان کاری که برای عارف کامل بی‌خطر و حتی سودمند است، برای سالک مبتدی می‌تواند مهلک باشد.
پیام اصلی این است که در سلوک، تقلید کورکورانه از بزرگان خطرناک است. هرکس باید جایگاه خود را بشناسد. همان‌طور که در ابیات بعدی می‌آید، تا کسی «ابراهیم» نشده، نباید وارد آتش شود و تا شناگر ماهری نشده، نباید خود را به دریا بیفکند. این بیت بر اهمیت خودشناسی و رعایت اقتضای حال در مسیر معنوی تأکید دارد.
- زانک
- زیرا که، برای اینکه
- رست
- رها شد، نجات یافت (فعل گذشته از مصدر «رستن»)
- طالب
- سالک، جویندهٔ راه حق، شاگرد مبتدی
- مسکین
- بیچاره، نیازمند، فقیر (در اینجا به معنای ضعف معنوی)
- درست
- دقیقاً، کاملاً، در بحبوحه
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.