Lezen› Daftar 1› Over het feit dat zoals de bedelaar verliefd is op vrijgevigheid en op de vrijgevige, de vrijgevigheid van de vrijgevige ook verliefd is op de bedelaar. Als de bedelaar meer geduld heeft, zal de vrijgevige aan zijn deur komen, en als de vrijgevige meer geduld heeft, zal de bedelaar aan zijn deur komen. Maar het geduld van de bedelaar is de volmaaktheid van de bedelaar, en het geduld van de vrijgevige is zijn tekortkoming.› Vers 2757
M1:2757 — پس گدایان آیت جود حقند / وانک با حقند جود مطلقند
M1:2757
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
نیازمندان و گدایان، آینه و نشانهٔ صفتِ بخشندگی خداوند هستند؛ اما عارفانی که به حق پیوستهاند، دیگر نشانه نیستند، بلکه خودِ آن بخشندگیِ مطلق و بینهایت شدهاند.
این بیت، دو سطح از رابطه با «جود» یا همان بخشندگی الهی را از هم متمایز میکند. مولانا در ابیات قبل توضیح داده است که وجودِ نیازمند (گدا) است که صفتِ بخشندگیِ بخشنده (کریم) را آشکار میکند. گدا مانند آینهای است که زیباییِ جود و کرم الهی را به نمایش میگذارد. پس در مصراع اول نتیجه میگیرد که «گدایان آیت جود حقند»؛ یعنی وجود آنها نشانهای ضروری برای تجلی و دیده شدن صفت بخشندگی خداوند است.
اما در مصراع دوم، مولانا به مرتبهای بالاتر اشاره میکند: مرتبهٔ «فنا فی الله» یا همان «با حق بودن». کسانی که از خودیِ خود رها شده و در خداوند فانی شدهاند، دیگر فقط آینه یا نشانهٔ یک صفت الهی نیستند. آنها خود به تجلیِ کامل آن صفت تبدیل شدهاند. چنین انسانی «جود مطلق» است؛ یعنی وجودش عین بخشندگی بیقید و شرط الهی میشود و دیگر میان او و صفتِ حق، فاصلهای نیست. به این ترتیب، مولانا میان «نشانهٔ جود بودن» (مقام گدا) و «خودِ جود بودن» (مقام ولیّ و عارف کامل) تفاوت میگذارد.
- آیت
- نشانه، معجزه
- جود
- بخشش، سخاوت، کرم
- حق
- خداوند، حقیقت مطلق
- وانک
- و آنکس که، و آنهایی که
- جود مطلق
- بخشش بینهایت و بیقید و شرط، خودِ ذات بخشندگی
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.