Lezen› Daftar 1› Over het feit dat zoals de bedelaar verliefd is op vrijgevigheid en op de vrijgevige, de vrijgevigheid van de vrijgevige ook verliefd is op de bedelaar. Als de bedelaar meer geduld heeft, zal de vrijgevige aan zijn deur komen, en als de vrijgevige meer geduld heeft, zal de bedelaar aan zijn deur komen. Maar het geduld van de bedelaar is de volmaaktheid van de bedelaar, en het geduld van de vrijgevige is zijn tekortkoming.› Vers 2756
M1:2756 — آن یکی جودش گدا آرد پدید / و آن دگر بخشد گدایان را مزید
M1:2756
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
این بیت دو نوع بخشندگی را از هم جدا میکند: بخشش انسان که به وجود نیازمند وابسته است تا معنا پیدا کند، و بخشش خداوند که ذاتی است و به نیازمندان هستی و افزونی عطا میکند.
مولانا در اینجا به مقایسهی دو گونه «جود» یا بخشندگی میپردازد. این بیت در ادامهی ابیات قبلی است که گدا را «آینهی جود» معرفی میکند.
مصرع اول، «آن یکی جودش گدا آرد پدید»، به بخشش انسانهای کریم اشاره دارد. سخاوت یک انسان سخی تا زمانی که نیازمندی از راه نرسد، یک کیفیت بالقوه و پنهان است. این گداست که با طلب خود، فرصت ظهور و آشکار شدن این کرم را فراهم میکند. پس بخشندگی انسان، برای فعلیت یافتن، به گدا محتاج است.
مصرع دوم، «و آن دگر بخشد گدایان را مزید»، به بخشندگی خداوند اشاره دارد. «آن دگر» همان حق تعالی است. جود و کرم الهی ذاتی و مطلق است و برای وجود داشتن نیازی به گدا ندارد. برعکس، این بخشندگی خداوند است که خودِ گدا و نیاز او را میآفریند تا تجلی کند. علاوه بر این، بخشش الهی صرفاً رفع نیاز نیست، بلکه «مزید» و افزونی میبخشد؛ یعنی چیزی فراتر از طلب و نیاز سائل به او عطا میکند و مایهی رشد و کمال او میشود. این به آیهی «لَئِن شَكَرتُم لَأَزيدَنَّكُم» (ابراهیم: ۷) نیز اشاره دارد که شکر نعمت، خود زمینهساز افزایش آن است.
- جود
- بخشش، سخاوت، کرم
- آرد پدید
- پدیدار میکند، آشکار میسازد
- مزید
- افزونی، زیادی، برکت
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.