Lezen› Daftar 1› Over het feit dat deze verschillen in de manier van de reis zijn, niet in de waarheid van het pad› Vers 520
M1:520 — جان و دل را طاقتِ آن جوش نیست / با که گویم در جهان یک گوش نیست
M1:520
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
تجربهی عظمت و بخشندگی خداوند آنچنان شورانگیز و عظیم است که روح و قلب انسان تاب تحمل آن را ندارد و افسوس که گوشی شنوا برای درک این حقایق در جهان یافت نمیشود.
مولانا پس از توصیف تجلیات گوناگون لطف و قدرت خداوند در طبیعت — از باران و خورشید گرفته تا خاک امانتدار — به نقطهای میرسد که از شدت هیجان و شور عرفانی، احساس ناتوانی میکند. این «جوش» همان غلیان و فوران احساسی است که از مشاهدۀ مستقیم شکوه الهی در عارف پدید میآید. این تجربه چنان عظیم است که از ظرفیت وجودی انسان فراتر میرود و او را در آستانۀ فنا قرار میدهد.
مصراع دوم، بیانگر تنهایی عارفی است که به درکی رسیده که دیگران از آن بیخبرند. او لبریز از حقیقتی است که میخواهد بازگو کند، اما کسی را نمییابد که توانایی یا اشتیاق شنیدن آن را داشته باشد. این «گوش» صرفاً گوش فیزیکی نیست، بلکه «گوشِ جان» است؛ یعنی آمادگی روحی برای پذیرش اسرار معنوی. این بیت، هم شدت تجربۀ عرفانی و هم غربت عارف در میان کسانی که به ظواهر سرگرماند را به تصویر میکشد.
- جوش
- در اینجا به معنی غلیان، هیجان و شور شدید عرفانی
- طاقت
- توان، تحمل، یارایی
- گوش
- در اینجا کنایه از فردی آگاه و اهل دل که توانایی درک اسرار را داشته باشد
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.