Lezen› Daftar 2› Openbaring aan Mozes als verontschuldiging voor die herder› Vers 1790
M2:1790 — محرم ناسوت ما لاهوت باد / آفرین بر دست و بر بازوت باد
M2:1790
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
چوپان به موسی میگوید: «آفرین بر تو که با توبیخ خود باعث شدی حجابها کنار رود و دنیای انسانی من به عالم الهی متصل شود.»
این بیت، نقطۀ اوج تحول معنوی چوپان است. او پس از توبیخ موسی، نه تنها دلشکسته نشده، بلکه آن را همچون «تازیانهای» میبیند که اسب روح او را به پرواز درآورده و از تمام مرزهای عالم مادی و حتی مراتب معنوی متعارف (مانند سدرة المنتهی) گذرانده است.
چوپان در اینجا از موسی تشکر میکند. آن سرزنش که در ظاهر عملی اشتباه و تند بود، در باطن وسیلهای برای جهش روحی او شد. او میگوید این ضربه سبب شد تا «ناسوت» (عالم مادی و انسانی) او با «لاهوت» (عالم الهی و غیبی) یکی شود و حجاب میان این دو عالم برداشته شود. این همان مفهوم عرفانی «فنا» و «اتصال» است که در آن، دوگانگی میان بنده و خدا از میان میرود.
مولانا با این بیت نشان میدهد که در مسیر سلوک، گاهی یک شکست ظاهری یا یک سرزنش تلخ میتواند به بزرگترین موهبت تبدیل شود. آنچه موسی «کفر» میپنداشت، در حقیقت پلهای برای رسیدن چوپان به مقامی شد که اکنون حتی از گفتن و توصیف نیز فراتر است. این «آفرین» گفتن به دست و بازوی موسی، نهایت قدردانی از وسیلهای است که او را به این وصال رسانده است.
- ناسوت
- عالم مادی، جهان انسانی و جسمانی.
- لاهوت
- عالم الهی، جهان غیب و ذات خداوند.
- محرم
- همراز، خودی، کسی که به اسرار راه دارد.
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.