Lezen› Daftar 5› Vergelijking van elke dagelijkse gedachte die in het hart opkomt met een nieuwe gast die aan het begin van de dag in huis arriveert, en de verdienste van gastvrijheid en het dragen van de grillen en het bevelende en kwade gedrag van de gast jegens de huisheer› Vers 3693
M5:3693 — بوک آن گوهر به دست او بود / جهد کن تا از تو او راضی رود
M5:3693
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
شاید همان اندیشهی غمگین و ناخوشایند، حامل هدیهای ارزشمند یا حقیقتی گرانبها برای تو باشد؛ پس با او به نیکی رفتار کن تا با رضایت از تو جدا شود.
مولانا در این بخش، اندیشههایی را که به ذهن انسان خطور میکنند، به مهمانانی تشبیه میکند که به خانهی دل وارد میشوند. او بهویژه دربارهی «فکر غم» یا اندیشههای منفی و ناراحتکننده صحبت میکند و توصیه میکند که حتی با این مهمانانِ به ظاهر «ترشرو» نیز باید با گشادهرویی و احترام برخورد کرد.
این بیت، دلیل این مهماننوازی را بیان میکند. مولانا میگوید شاید همین اندیشهی غمانگیز، مانند مسافری باشد که گوهری گرانبها با خود حمل میکند. این «گوهر» میتواند یک بصیرت معنوی، درسی برای رشد روحی، یا کلید حل یک مشکل باشد که در دلِ همان سختی و ناراحتی پنهان شده است. بنابراین، باید تلاش کرد تا با این اندیشه به بهترین شکل مواجه شد و آن را گرامی داشت. هدف این است که وقتی این حالت روحی سپری میشود و «مهمان» خانه دل را ترک میکند، با خاطرهای خوش و رضایت کامل برود. این رضایت، نشانهی آن است که ما توانستهایم هدیهی پنهان آن را دریافت کنیم و از آزمون سربلند بیرون آییم.
- بوک
- باشد که، شاید، امید است
- گوهر
- مروارید، سنگ قیمتی؛ در اینجا کنایه از حقیقت ارزشمند یا هدیهی معنوی
- جهد کن
- تلاش کن، کوشش کن
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.