بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

Iemand vroeg een geleerde gnosticus: 'Als iemand tijdens het gebed hardop huilt, zucht en klaagt, wordt zijn gebed dan ongeldig?' Hij antwoordde: 'Dat water is traanwater, dus wat heeft de huilende gezien? Als hij het verlangen naar God heeft gezien en huilt, of spijt van een zonde, zal zijn gebed niet bederven, maar juist volmaakter worden, want 'er is geen gebed dan met aanwezigheid van het hart.' En als hij lichamelijk leed of de scheiding van een kind heeft gezien, zal zijn gebed bederven, want de essentie van het gebed is het verlaten van het lichaam en het verlaten van het kind, zoals Abraham die zijn kind offerde voor de vervolmaking van het gebed, en zijn lichaam aan het vuur van Nimrod overgaf. En het bevel kwam tot de Profeet (vzmh) met deze eigenschappen: 'Volg dus de religie van Abraham. Voorwaar, er was voor jullie een goed voorbeeld in Abraham.'