لوستل› دفتر ۶› د هغه بې پروا سړي تشبیه چې عمر یې ضایع کړي او د مرګ په وخت کې په هغه تنګۍ کې توبه او استغفار وکړي د حلب د شیعه ګانو د هر کال په عاشورا ورځو کې د انتاکیه په دروازه کې د تعزیه په څیر او د یوه غریب شاعر له سفره راتلل او پوښتنه کول چې دا څه تعزیه ده› بيت ۷۸۱
M6:781 — نعرههاشان میرود در ویل و وشت / پر همیگردد همه صحرا و دشت
M6:781
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
این بیت، گستردگی و شدت سوگواری شیعیان حلب را توصیف میکند؛ فریاد و نالهٔ آنها چنان بلند و فراگیر است که تمام دشت و بیابان اطراف را پر کرده است.
این بیت در آغاز داستان «شاعر غریب و عزاداری اهل حلب» قرار دارد و صحنه را برای ورود شخصیت اصلی آماده میکند. مولانا با تصویری صوتی و مکانی، ابعاد عظیم ماتم مردم را به نمایش میگذارد. فریادهای عزاداران صرفاً یک صدای بلند نیست، بلکه در «ویل و وشت» طنینانداز میشود؛ عبارتی که هم به معنای ناله و فغان است و هم بیابانی از غم و هلاکت را تداعی میکند. این تصویرسازی نشان میدهد که این سوگواری، تمام فضای جغرافیایی و عاطفی آن مکان را تسخیر کرده است.
نکتهٔ اصلی داستان که در ادامه آشکار میشود، انتقاد از سوگواری دیرهنگام و غافلانه است. این جمعیت عظیم برای امامی اشک میریزند که قرنها پیش شهید شده، در حالی که از «شاه» حاضر و زندهٔ درون خود غافلاند. بنابراین، این «نعره»های پرشور در ابتدای داستان، کنایهای به یک شور بیشعور و یک عزاداری سطحی است که به معرفت باطنی منجر نشده است. مولانا با توصیف این غوغای بزرگ، زمینه را برای پرسش شاعر غریب و آشکار شدن حقیقت فراهم میکند: این همه فریاد برای چیست و آیا در زمان مناسب خود سر داده میشود؟
- ویل و وشت
- ناله و فغان، زاری و شیون. عبارتی صوتی برای بیان شدت و گستردگی عزاداری.
- نعره
- فریاد بلند، بانگ، خروش.
- پر همیگردد
- پر میشود (فعل پیشوندی به سبک قدیم).
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.