لوستل› دفتر ۶› د هغه بې پروا سړي تشبیه چې عمر یې ضایع کړي او د مرګ په وخت کې په هغه تنګۍ کې توبه او استغفار وکړي د حلب د شیعه ګانو د هر کال په عاشورا ورځو کې د انتاکیه په دروازه کې د تعزیه په څیر او د یوه غریب شاعر له سفره راتلل او پوښتنه کول چې دا څه تعزیه ده› بيت ۷۸۲
M6:782 — یک غریبی شاعری از ره رسید / روز عاشورا و آن افغان شنید
M6:782
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
یک شاعر غریبه و مسافر، در روز عاشورا به شهر حلب میرسد و صدای ناله و زاری عظیم مردم را میشنود.
این بیت، صحنهی داستان را برای تمثیلی بزرگتر آماده میکند. شخصیت اصلی، یک «شاعر غریب» است. غریب بودن او دو جنبه دارد: هم مسافر و ناآشنا به شهر است و هم از حقیقت ماجرای کربلا و عمق سوگواری مردم بیخبر است. او فقط یک صدای مبهم، یک «افغان» میشنود و هنوز معنای آن را درک نمیکرده است.
مولانا با معرفی این شخصیت، مقدمات نقد خود را فراهم میکند. این شاعر نماد انسانی است که با پدیدههای معنوی و عمیق به شکلی سطحی و بیرونی برخورد میکند. او به جای درک اصل واقعه، به دنبال فرصتی برای کسب درآمد از طریق سرودن مرثیه است. در واقع، این بیت نقطه شروعی است برای نشان دادن تفاوت میان سوگواری حقیقی و آگاهانه با واکنشی ظاهری و منفعتطلبانه به یک مصیبت که قرنها پیش رخ داده است. این داستان، تمثیلی است برای کسانی که در پایان عمر، تازه به فکر توبه و جبران میافتند؛ درست مانند این شاعر که دیر به صحنه رسیده و از اصل ماجرا بیخبر است.
- غریبی
- فردی ناآشنا، مسافر، بیگانه
- از ره رسید
- از سفر آمد، وارد شد
- افغان
- ناله، زاری، فریاد بلند از درد و اندوه
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.