لوستل› دفتر ۶› برخه ۲۳ → مخکنۍ · راتلونکې ←
بخش ۲۳ - تشبیه مغفلی کی عمر ضایع کند و وقت مرگ در آن تنگاتنگ توبه و استغفار کردن گیرد به تعزیت داشتن شیعهٔ اهل حلب هر سالی در ایام عاشورا به دروازهٔ انطاکیه و رسیدن غریب شاعر از سفر و پرسیدن کی این غریو چه تعزیه است
د هغه بې پروا سړي تشبیه چې عمر یې ضایع کړي او د مرګ په وخت کې په هغه تنګۍ کې توبه او استغفار وکړي د حلب د شیعه ګانو د هر کال په عاشورا ورځو کې د انتاکیه په دروازه کې د تعزیه په څیر او د یوه غریب شاعر له سفره راتلل او پوښتنه کول چې دا څه تعزیه ده
- M6:777 روز عاشورا همه اهل حلبباب انطاکیه اندر تا به شب
- M6:778 گرد آید مرد و زن جمعی عظیمماتم آن خاندان دارد مقیم
- M6:779 ناله و نوحه کنند اندر بکاشیعه عاشورا برای کربلا
- M6:780 بشمرند آن ظلمها و امتحانکز یزید و شمر دید آن خاندان
- M6:781 نعرههاشان میرود در ویل و وشتپر همیگردد همه صحرا و دشت
- M6:782 یک غریبی شاعری از ره رسیدروز عاشورا و آن افغان شنید
- M6:783 شهر را بگذاشت و آن سو رای کردقصد جست و جوی آن هیهای کرد
- M6:784 پرس پرسان میشد اندر افتقادچیست این غم بر که این ماتم فتاد
- M6:785 این رئیس زفت باشد که بمرداین چنین مجمع نباشد کار خرد
- M6:786 نام او و القاب او شرحم دهیدکه غریبم من شما اهل ده اید
- M6:787 چیست نام و پیشه و اوصاف اوتا بگویم مرثیه ز الطاف او
- M6:788 مرثیه سازم که مرد شاعرمتا ازینجا برگ و لالنگی برم
- M6:789 آن یکی گفتش که هی دیوانهایتو نهای شیعه عدوّ خانهای
- M6:790 روز عاشورا نمیدانی که هستماتم جانی که از قرنی بهست
- M6:791 پیش مؤمن کی بود این غصه خوارقدر عشق گوش عشق گوشوار
- M6:792 پیش مؤمن ماتم آن پاکروحشهرهتر باشد ز صد طوفان نوح