بخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه‌ای انداخت رخ زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می‌گیرند به سخره گفت مبارک خر می‌گیرند تو خر نیستی چه می‌ترسی گفت خر به جد می‌گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند

A história daquele homem que, por medo, atirou-se em uma casa, com o rosto amarelo como açafrão, os lábios roxos como índigo, as mãos tremendo como folhas de árvore. O dono da casa perguntou: “Que bom? Que aconteceu?” Ele disse: “Lá fora, estão pegando burros para forçar ao trabalho.” O dono da casa disse: “Estão pegando burros abençoados. Tu não és um burro, por que tens medo?” Ele respondeu: “Estão pegando burros a sério. A distinção desapareceu hoje. Temo que me tomem por burro.”