Citește› Daftar 1› Despre acest hadith: „Într-adevăr, Domnul vostru are în zilele vieții voastre suflări divine; așadar, expuneți-vă lor”› Distih 2005
M1:2005 — ور یکی عیبی بود با صد حیات / بر مثال چوب باشد در نبات
M1:2005
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
در وجودی که سرشار از حیات معنوی است، یک عیب ظاهری همانقدر بیاهمیت است که یک شاخهی خشک در پیکر درختی زنده و باطراوت.
مولانا در این بخش از مثنوی، به تفاوت نگاه خداوند و نگاه انسان به مفهوم «عیب» میپردازد. او استدلال میکند آنچه از دید ما انسانها نقص و عیب به شمار میآید، در چشمانداز کلی حکمت الهی، جایگاه و معنای دیگری دارد. این بیت، این ایده را با یک مثال روشن میکند.
همانطور که یک گیاه یا درخت زنده (نبات) ممکن است شاخهای خشک (چوب) داشته باشد، اما این شاخهی خشک، سرزندگی و حیات کل درخت را زیر سؤال نمیبرد، یک انسانِ برخوردار از حیات معنوی و صدها فضیلت (صد حیات) نیز اگر یک عیب جزئی داشته باشد، آن عیب در برابر عظمتِ وجودِ زندهی او ناچیز و بیاهمیت است. این نگاه، دعوتی است به کلنگری و پرهیز از عیبجوییهای جزئینگر که کلِ باارزش یک وجود را فدای یک جزء بیاهمیت میکند. در واقع، آن «عیب» بخشی از تمامیت آن موجود است، همانطور که چوب خشک نیز جزئی از درخت است.
- حیات
- در اینجا به معنای زندگی معنوی، سرزندگی روحانی و فضایل
- بر مثال
- همانندِ، به مانندِ
- نبات
- گیاه، هرچه از زمین میروید؛ در اینجا کنایه از موجودی زنده و در حال رشد
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.