Citește› Daftar 5› Cauza întoarcerii oaspetelui acasă la Profet (pacea fie asupra lui) în momentul în care Profetul spăla cu mâna sa perna sa murdară, și rușinea oaspetelui și sfâșierea hainelor și plânsul său pentru sine și pentru fericirea sa› Distih 132
M5:132 — ساکنش کرد و بسی بنواختش / دیدهاش بگشاد و داد اشناختش
M5:132
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
El Profeta consoló al hombre que se encontraba en un estado de agitación y remordimiento, y a través de este acto de compasión, le otorgó una profunda percepción espiritual y conocimiento de la realidad divina.
Este verso describe el momento culminante de la transformación del huésped. Tras haber huido avergonzado y regresar para encontrar al Profeta Muhammad lavando personalmente sus sábanas sucias, el hombre se sume en una autocrítica violenta. Su angustia es tan extrema que el Profeta interviene, no con reproches, sino con un abrazo compasivo.
El primer hemistiquio, «Lo calmó y con ternura lo acarició», detalla la acción externa del guía espiritual. La misericordia del Profeta actúa como un bálsamo que detiene la espiral de vergüenza y desesperación del hombre. Este gesto no es un simple consuelo, sino el primer paso para sanar una herida espiritual profunda.
El segundo hemistiquio, «le abrió los ojos y el conocimiento le dio», revela la consecuencia interna de esa misericordia. La compasión del Profeta no solo tranquiliza al hombre, sino que le abre la «visión interior» (dīda). Este no es un conocimiento intelectual, sino una percepción directa (ishnākht) de la naturaleza de la realidad divina, manifestada a través de la humildad y el amor del Profeta. El hombre, que se veía a sí mismo como un pecador despreciable, ahora percibe la inmensidad del amor divino que lo abarca todo. La vergüenza y el arrepentimiento sinceros, al ser recibidos con amor en lugar de juicio, se convierten en el portal hacia una verdadera gnosis.
- بنواختش
- Lo acarició, lo trató con amabilidad, lo consoló. Proviene del verbo 'navākhtan', que implica un cuidado tierno y afectuoso.
- اشناخت
- Conocimiento, reconocimiento, gnosis. En el contexto sufí, se refiere a un conocimiento íntimo y directo de Dios, más allá del aprendizaje intelectual. Es una forma arcaica de 'shinākht'.
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.