Citește Daftar 6 Denunțarea vechilor obiceiuri care împiedică gustul credinței și demonstrează slăbiciunea sincerității și care sunt hoți pentru sute de mii de proști, așa cum au fost hoți pentru acel efeminat, oile, și el nu îndrăznea să treacă, și efeminatul l-a întrebat pe cioban: „Această turmă de oi mă lovește ciudat.” Ciobănelul a răspuns: „O, omule, dacă ai o venă masculină în tine, toate îți sunt jertfite, dar dacă ești efeminat, fiecare este un dragon pentru tine.” Este un alt efeminat care, văzând oile, se întoarce imediat de pe cale, nu îndrăznește să întrebe, se teme că, dacă va întreba, oile se vor năpusti asupra lui și îl vor mușca. Distih 201

M6:201 — من ز دستان و ز مکر دل چنان / مات گشتم که بماندم از فغان

من ز دستان و ز مکر دل چنانمات گشتم که بماندم از فغان
✦ Redați acest beyt în Română

M6:201

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — din prelegerile sale înregistrate despre Masnavi

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: من از فریب‌ها و دست‌بردهای دل چنان مات و مبهوت گشتم، که از شدت عجز و درماندگی، حتی توان فغان و فریاد نیز از من سلب شد. معنا: مولانا در این بیت از قدرت فریبنده و حیله‌گر دل سخن می‌گوید که او را چنان در حیرت و درماندگی فرو برده که حتی قادر به ابراز ناله و فریاد نیز نیست. این بیانگر عمق پیچیدگی‌های اختیار و انتخاب‌های دشوار درونی است.

شرح

مولانا در این بیت و ابیات پیش و پس از آن، از «فغان» خود در برابر «دو شاخه اختیار» سخن می‌گوید. این بیت، اوج این درماندگی را به تصویر می‌کشد: «من ز دستان و ز مکر دل چنان مات گشتم که بماندم از فغان». او از دست‌بردهای پنهان و فریب‌های دل که ما را به سوی انتخاب‌ها سوق می‌دهد، چنان در حیرت و عجز فرو رفته که دیگر نیروی فغان نیز در او نمانده است. این یک مات شدن صرفاً فکری نیست، بلکه مات شدنی وجودی است؛ حالتی از انجماد و سکون مطلق که حتی توان بیان درد را نیز از شخص سلب می‌کند.

من این را «جان کندن» در دوراهی‌ها می‌خوانم. اختیار، گرچه خود نیکو و مایهٔ کرامت انسان است، اما پیامدهای «استخوان‌شکن»ی دارد. تردیدها و تحیرهای عظیم و سهمگینی را برای آدم پدید می‌آورد و او را در دوراهی‌هایی گرفتار می‌کند که گاه سعادت یا شقاوتش در گرو انتخاب‌های سخت و هولناک است. اینجاست که مولانا تعبیر «اختیارات خبیث» را به کار می‌برد؛ نه به این معنا که اختیار فی‌نفسه خبیث است، بلکه به این دلیل که می‌تواند منجر به خبث و خباثت شود و آدمی را در ورطهٔ تردید و تحیر «جان‌سوز» بیفکند.

این فغان، تنها متعلق به مولانا نیست. او با فروتنی می‌گوید: «من که باشم؟ چرخ با صد کاروبار / زین کمین فریاد کرد از اختیار». او خود را در برابر چرخ گردون با تمام عظمتش ناچیز می‌شمارد و می‌گوید حتی کائنات (به جز انسان) از بار اختیار گریزان بودند. این اشاره‌ای است به آیهٔ امانت در قرآن کریم، که در آن خداوند امانت خود را بر آسمان‌ها و زمین عرضه کرد و آن‌ها از پذیرفتن آن سرباز زدند و تنها انسان آن را بر دوش گرفت. مولانا این امانت را همان اختیار و قدرت انتخاب می‌داند. انسان نمی‌دانست که با پذیرفتن این امانت، خود را در چه «چاه ویل»ی می‌افکند؛ نمی‌دانست که با این انتخاب‌گری، ممکن است دچار سوءِ انتخاب شود و در دام مکر دل گرفتار آید. از این روست که مولانا دست تضرع و استغاثه به درگاه خداوند برمی‌دارد و از او می‌خواهد که وی را از این «دو شاخه اختیار» امان بخشد، یا او را به مرتبه‌ای فراتر از عالم اختیار، به یک راه مستقیم و بی‌تردد، رهنمون شود.

نکات کلیدی

  • دل با دستان و مکر خود، انسان را در دوراهی‌های انتخاب به بن‌بست می‌کشاند.
  • «مات گشتن» در اینجا اشاره به عجز و فلج روحی در برابر قدرت فریبندهٔ دل است.
  • او این درماندگی را چنان عمیق می‌بیند که حتی توان فغان کردن (بیان درد) نیز از او سلب شده است.
  • مولانا اختیار را امانتی عظیم می‌داند که می‌تواند به «اختیارات خبیث» و تردیدهای جان‌سوز منجر شود.
  • فغان مولانا همدردی با تمام کائنات است که بار اختیار را نپذیرفتند.
  • این بیت بیانگر خواست مولانا برای رهایی از ترددهای ناشی از اختیار و رسیدن به «صراط‌المستقیم» است.

Sources: d6-s06 · 00:15:22 d6-s06 · 00:18:20 d6-s05 · 25:55:00

به زبانِ تو — Limba ta · AI

Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat

Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.

Ce au întrebat cititorii

Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.