Citește Daftar 6 Implorarea șoarecelui către broasca țestoasă: „Nu căuta pretexte și nu amâna îndeplinirea acestei nevoi, căci în amânare sunt pericole, iar sufi este copilul timpului și nu-și lasă mâna de pe poala tatălui său, iar tatăl iubitor al sufiului, care este timpul, îl face să nu aibă nevoie de mâine, îl ține atât de cufundat în grădina rapidității Sale, nu ca oamenii obișnuiți care așteaptă viitorul. El este un râu, nu un timp, căci nu există dimineață la Dumnezeu și nici seară. Nu există trecut și viitor, eternitate și veșnicie acolo. Adam nu este anterior și Dajjal nu este posterior, căci aceste convenții sunt în tărâmul intelectului parțial și al spiritului animal. În lumea fără loc și fără timp, aceste convenții nu există. Deci el este copilul unui timp din care nu se înțelege decât negarea diferențierii timpului, la fel cum din „Dumnezeu este Unul” se înțelege negarea dualității, nu realitatea unității” Distih 2722

M6:2722 — چون ببینی بر لب جو سبزه مست / پس بدان از دور که آنجا آب هست

چون ببینی بر لب جو سبزه مستپس بدان از دور که آنجا آب هست
✦ Redați acest beyt în Română

M6:2722

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — din prelegerile sale înregistrate despre Masnavi

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: آنگاه که بر کنار جوی، سبزه‌ای شاداب و سرسبز بینی، از دور بدان که در آنجا آب جاری است. معنا: این بیت اشاره دارد به اینکه سرزندگی و شادابی بیرونیِ یک انسان، نشانه‌ای از وجود چشمه‌ای از فیض و طراوت درونی در اوست، درست مانند سبزهٔ کنار جوی که گواه جاری بودن آب است.

شرح

این بیت در ادامهٔ آن بحث عمیق مولانا می‌آید که «سیلیِ نقد از عطای نسیه به». او سخن را از یک تبادل مادی میان یک خواجهٔ ثروتمند و یک صوفی، به سطح والاترِ دیالوگ میان عاشق و معشوق (خدا و بنده) ارتقا می‌دهد. مولانا می‌گوید اگر از دست معشوق، حتی سیلی‌ای به ما رسد، چون از اوست، شیرین و مستی‌آور می‌شود: «خاصه آن سیلی که از دست تو است / که قفا و سیلی‌اش مست تو است.» در این مقام، دیگر تلخی و شیرینی ظاهری معنا ندارد؛ آنچه مهم است، «حضور» است، «نقد» بودنِ معشوق است، نه وعدهٔ «نسیه» و آینده.

پس از این مقدمه، مولانا به سراغ نشانه‌ها می‌رود. همان‌طور که نشان پای آهو، خبر از عبور آهو می‌دهد و عطر ناف آهو تو را به سوی خود آهو می‌کشاند، دیدن سبزه‌ای مست و خرم بر کنار جوی، نشان قاطع است بر اینکه بی‌شک در آن جوی، آبی جاری است یا آبی از آنجا عبور کرده. این یک قاعدهٔ وجودی است: «هرجا که گلستان جمیل دیدی، آن بر باران پنهانی دلیل است.» باران پنهانی، بارانی است که در شب می‌بارد و کسی آن را نمی‌بیند، اما طراوت و تازگی گلستان در روز، خبر از آن باران نهفته می‌دهد. این طبیعت، نمونه‌ای عینی برای درک حقیقت وجودی انسان است.

اینجاست که مولانا کلام را به انسان عارف و وارسته می‌کشاند. وقتی نزد عارفی می‌روی و می‌بینی «وقتش خوش است»، سرشار از سبکی و در حال پرواز است، و این «بسطِ وجودی» و آرامش او به تو نیز سرایت می‌کند، بدان که «خبری هست». بدان که تو در حضور کسی نشسته‌ای که از یک چشمهٔ پنهانیِ فیض الهی سیراب شده است. او خود «سبزهٔ مست» کنار جوی است و وجود او گواه «آب» جاری در درون اوست؛ آبی که همان معارف الهی، عشق و حضور حق است. این «نقد حال» عارف، نشانه‌ای بیرونی از «نقدِ حضور» خداوند در جان اوست.

این مفهوم به آیهٔ «سیماهم فی وجوههم من اثر السجود» نیز مرتبط است؛ سیما در عربی به معنای نشانه و علامت است. آن علامت بی‌ریا که در چهرهٔ مؤمنان حقیقی از سر سجود و ارتباط عمیق با پروردگار ظاهر می‌شد، نشانه‌ای بیرونی از یک حقیقت درونی و معنوی بود. امروزه متأسفانه برخی این «سیما» را به صورت مصنوعی و ریاکارانه ایجاد می‌کنند، حال آنکه این نشانه باید ثمرهٔ طبیعی یک حیات باطنی و عشق الهی باشد. عارف حقیقی، خودِ این نشانه است؛ وجود خرم و سبک‌بال او، گواه باران پنهانی رحمت الهی است که بر جان او باریده است و این حقیقت را بی‌هیچ تردیدی به ما خبر می‌دهد.

نکات کلیدی

  • سرزندگی و شادابی بیرونیِ عارف، نشانه‌ای از چشمهٔ فیض الهی در درون اوست.
  • حضور و نقدِ معشوق (خدا) بر وعده‌های آینده برتری دارد؛ حتی سیلی او نیز از لطف اوست.
  • آرامش و سبکی روح عارف به دیگران سرایت می‌کند و از وجود چشمه‌ای پنهانی خبر می‌دهد.
  • وجودِ باران پنهانی (فیض غیبی) از طریق تازگی و طراوتِ باغ (جان عارف) آشکار می‌شود.
  • مانند سیما در قرآن، نشانهٔ حقیقی معنوی از ریا و تصنع پاک است و ثمرهٔ طبیعی عشق درونی است.

Sources: d6-s63 · 44:55:00 d6-s63 · 47:38:00 d6-s63 · 49:54:00

به زبانِ تو — Limba ta · AI

Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat

Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.

Ce au întrebat cititorii

Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.