Citește› Daftar 6› Comparația unui om neglijent care își irosește viața și, la momentul morții, în acea strâmtoare, începe să se căiască și să ceară iertare, cu doliul anual al șiiților din Alep în zilele de Ashura, la poarta Antiohiei, și sosirea unui poet străin dintr-o călătorie și întrebarea sa: „Ce este acest strigăt de doliu?”› Distih 779
M6:779 — ناله و نوحه کنند اندر بکا / شیعه عاشورا برای کربلا
M6:779
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
این بیت صحنهٔ عزاداری شیعیان حلب در روز عاشورا را توصیف میکند که برای مصیبت کربلا با گریه و شیون، ناله و سوگواری میکنند.
این بیت بخشی از مقدمهٔ داستانی طولانی است که در آن مولانا قصد دارد غفلت انسان را نقد کند. او صحنهای را ترسیم میکند: در شهر حلب، شیعیان هر سال در روز عاشورا برای شهادت امام حسین و یارانش در کربلا جمع میشوند و با شور و حرارت به عزاداری، گریه و نوحهخوانی میپردازند. این بیت به سادگی این عمل را توصیف میکند و زمینه را برای ورود یک شاعر غریبه به داستان فراهم میآورد. این شاعر که از ماجرا بیخبر است، با دیدن این غوغای عظیم، گمان میکند که شخص مهمی به تازگی در شهر از دنیا رفته و نمیداند که این سوگواری برای رویدادی است که قرنها پیش اتفاق افتاده است. مولانا از این تأخیر و «سوگواری برای گذشته» به عنوان نمادی برای نقد کسانی استفاده میکند که عمر خود را به غفلت میگذرانند و تنها در لحظهٔ مرگ به فکر توبه و جبران میافتند؛ یعنی برای «خودِ» از دست رفتهشان سوگواری میکنند، در حالی که دیگر خیلی دیر شده است.
- بکا
- گریه، گریستن
- اندر
- در، داخلِ
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.